Het bezoek aan het eiland Principe zit er weer op. Mijn het kleine vliegtuigje vliegen we in veertig minuten weer terug naar het eiland Sao Tome. Vanuit de hoofdstad rijden we door naar de koffieplantage Monte Cafe. We krijgen te zien hoe de koffie vroeger geoogst en verwerkt werd. Oorspronkelijk door slaven, maar later door werknemers. Aan het einde kunnen we de arabica koffie proeven. In een restaurantje in de nabijheid staat een uitgebreide vier gangen lunch gereed.

In de middag bezoeken we de grootste cacaoplantage van Principe. De Roca Sundy plantage. De plantage dateert uit de koloniale Portugese overheersing. Tijdens de onafhankelijkheid in 1975 kwam de plantage in overheidshanden. Tegenwoordig maakt het deel uit van de HBD company. Een bedrijf dat veel luxe resorts beheert op Principe. Het is grappig te zien dat het fermentatie proces gebeurt in de ruines van het voormalige ziekenhuis. We sluiten de middag af bij Sundy beach. Hier gaat de zon langzaam onder. In het donker rijden we weer terug naar Santo Antonio.

De darmpjes rommelen wat vanochtend. Ik doe een beetje rustig vandaag met het eten. Vandaag gaan we een wandeling maken naar de Oque Pipi waterval. Een klim van ongeveer 200 meter hoogte verschil. Het smalle pad loopt door het regenwoud. De vochtige klei en de boomwortels zijn soms glibberig. Voor de zekerheid pak ik mijn wandekstok erbij. Het water valt vanaf een grote hoogte naar beneden. Een prachtig gezicht. Op de terugweg begeeft een van de wagens het. Geen diesel meer. Een andere ging op de heenweg stuk. Met wat heen en weer rijden komt iedereen weer bij het hotel.

De zon schijnt in de ochtend. Hoewel dit geen garantie biedt voor een droge dag op Sao Tome, kiezen we voor plan A. De boottocht die we eigenlijk gisteren zouden doen naar Baia das Agulhas. Nog voordat we in de wagens stappen vallen de eerste spetters. Wolken worden door de bergen omhoog gestuwd en leiden tot neerslag. De hoeveelheid valt mee. Wanneer we aan boord gaan van de twee bootjes is het nagenoeg droog. Ook de zee is rustig. In een kleine twee uur varen we naar het mooi gelegen baaitje. In de bergen erboven hangen dreigende bewolking. Ik neem een duik in zee. Met mijn snorkel zie ik tientallen vissen. Terwijl ik mijn meegebrachte lunch nuttig, breek de zon door. We besluiten nog naar een ander strandje te varen, nabij Banana beach. Wanneer we hier arriveren, slaan de golven over de boot terwijl wij uit proberen te stappen. Hozen helpt niet, want iedere nieuwe golf brengt nieuw water. Met vereende krachten duwen we de volgelopen boot tegen de golven. Nu lukt het hozen. Gelukkig komen wij ook allemaal veilig aan boord, zonder dat het tafereel zich herhaalt. Door het oponthoud, morten we ons haasten voor de lokale avond.

Gisterenavond kwamen we bij een klein lokaal restaurantje uit. Er was kip. Prima doe maar 5x kip, zonder te weten wat het precies inhoud. De man begon met het eten, de vrouw ging met haar dochtertje boodschappen doen. We kregen heerlijke kippepoten en patat van cassave. Heerlijk. Vanmorgen werd ik wakker met regen op het dak. In een tropisch regenwoud, kun je regen verwachten. Na het ontbijt regent het nog altijd. Vandaag gaan we naar een vissersdorpje en daarna met de boot naar Banana Beach voor een barbecue lunch. Wanneer we bij het dorpje aan zee aankomen, staat er ern harde wind. De regen is alleen maar toegenomen. Snel schuilen we in een plaatselijke bar. We zijn net op tijd, want de regen barst in alle hevigheid los. Ik bestel maar een colaatje. De muziek gaat aan en er wordt gedanst. Ook wordt door de lokale mannen stevig alcohol gedronken. De regen wordt niet minder en de boottocht kan niet doorgaan. De lunch wordt bereid in het vissersdorp. Kip, vis en rijst. Na de lunch is het nagenoeg droog. We wandelen over het strand naar Banana beach. Ik waag mij in de zee. Het water is heerlijk. We zijn alleen op het strandje. Op de terugweg laat ik mij weer opdrogen. Ik had mijn rugzak, met daarin mijn handdoek, in de auto gelaten. Al met al was het een leuke dag vol verrassingen. Dat past wel bij het land. Het beklimmen van de Paco Papagaio morgen wordt door de regenval ook lastig. Eerst maar eens kijken wat het weer doet.

Vandaag hebben we een wandeling vanuit Santo Antonio gemaakt naar Bon Bon beach. Een wandeling door het Tropisch regenwoud. De wandeling begon bij een cacao plantage. Een belangrijk product voor Sao Tome. Aangekomen bij de kust en bij het strand, ontdekten we de oude ruines van een voormalige Portugese kerk. Via het bos langs de kust kwamen we uit bij Bon Bon beach en het gelijknamige resort. Hier heb ik een lekkere duik in zee genomen en een lunch besteld bij het resort. In de middag heb ik de trail gewandeld over Bon Bon eiland. Naar het eiland liep een brug.

Vanmorgen aangekomen in Santo Antonio, de grootste plaats op het eiland Principe. Heel groot is het stadje niet. De inwoners zijn gekleed op hun zondags best. Velen gaan naar de kerk of komen daar net vandaan. In de eerste supermarkt is geen water meer voorhanden. De tweede supermarkt heeft nog zes flessen. Iedereen is vriendelijk op straat. Jongens spelen voetbal op een modderig veldje. Meisjes zwaaien verlegen naar ons. In de namiddag begint het te regenen. Dit is een dagelijks tafereel in een tropisch klimaat. Met mijn paraplu op wandelen we Santo Antonio weer in wanneer de duisternis in valt, sluiten we sluiten we de dag af in een restaurant met een maaltijd en een biertje er bij. Aansluitend, met mijn oranje shirtje aan, de wedstrijd Nederland - Japan gekeken. De wedstrijd begint hier al om 20h. De lokale supporters maakt het niet zoveel uit wie er zou winnen. Zij zijn drukker met hun telefoons. Helaas gelijkspel.

Aan het einde van de middag zijn we gisteren geland op Sao Tome. Een warme deken van vochtige lucht komt tegemoet. Voordat we naar de douane kunnen, moeten de schoenen gedesinfecteerd worden, handen gewassen en de temeratuur gemeten. Het hotel ligt vlak bij de luchthaven. Wel zo makkelijk want vandaag vliegen we door naar het eiland Principe. Het inchecken verloopt Afrikaans chaotisch. Iedereen lijkt maar wat te doen. Wel wordt alle bagage zorgvuldig gewogen. De limiet is 15 kilo. Ik blijf hier net onder. Wanneer het boarden begint, blijkt het niet onze vlucht te zijn. Met nig geen 20 reizigers blijven wij achter. Er blijkt nog een kleine propellor vliegtuigje te staan. De piloot zwaait vrolijk door de open deur, wanneer ik in stap. Een klein uurtje later landen we op Principe.

Vandaag reis ik naar de Afrikaanse eilandengroep Sao Tomé en Principe. Een klein landje voor de kust van Kameroen en Gabon. Op Schiphol is het om 04:00 uur al druk. Een lange rij reizigers staat in de vertrekhal. Om zeven uur stijgen we op richting Lissabon. Daarvandaan vliegen we door naar Sao Tome, de hoofdstad.

Ieder jaar rond Hemelvaart zetten we de tenten op op het scoutingterrein in Overasselt. De weersverwachting voor het weekend is niet zo gunstig. Regelmatig zijn buien voorspeld en het is fris. Toch is het, met een extra trui aan, al snel gezellig. Dat het dan even regent tijdens een wandeling is snel op de koop toe te nemen. Voor de nacht is het met maar vijf graden frisjes, maar in slaapzak en onder een extra dekbed prima vol te houden.

We beginnen de dag met een fietstour door Dublin. Omar neemt ons mee langs bezienswaardheden. Hij komt uit Nederland, maar woont al tien jaar in de Ierse hoofdstad. We passeren de St Patricks cathedral, het parlement en komen uit bij de rivier. Omar vertelt over de 800 jaar onderdrukking van de Ieren door de Britten en de daaropvolgende vrijheidsstrijd. Toch verlaten heden ten dage nog altijd veel jongeren het land voor een betere toekomst. De laatste stop is het Dublin Castle. Het bezoek is vandaag gratis. Het schijnt dat binnenkort een renovatie start en het kasteel voor langere tijd sluit. Ik bewonder de prachtige vertrekken. We sluiten de middag af met een rondleiding door de Teeling Whiskey brouwerij. Na afloop tijdens de proeverij maken we kennis met verschillende soorten Whiskey.

Vanuit ons appartement wandelen we naar een barretje voor ontbijt. Daarna gaan we naar het Trinity College om het Book of Kells te bewonderen. Een manuscript uit 800 nC. Via de St Patrick Cathedral komen we bij de Guiness brouwerij. De uitleg van het brouwproces eindigt met een proeverij. In de wijk Temple Bar drinken we nog wat en sluiten de dag af bij een Japans reataurant. De traditie op 1 mei.

Op 1 mei 2016, vandaag precies tien jaar geleden vertrok ik samen met Allert, Wilco en Milko vanuit Amsterdam voor een avontuur richting Tokyo. Ieder jaar op 1 mei komen we bij elkaar en eten we Japans. Vanwege het 10-jarig juileum hebben we besloten er een weekendje weg van te maken. Gisteren zijn we gearriveerd in Dublin. Het appartement ligt vlak bij Temple Bar, de straat met de cafes en bars. Vanmiddag gaan we de Guiness tour doen en vanavond eten we natuurlijk Japans.

Tsja, zo plekje op de grens tussen Nederland en Belgie waar ik nooit geweest ben: Baarle Hertog en Baarle Nassau. Een enclave van Belgie omgeven door Nederland. In het plaatsje gaat de grens regelmatig over van Nederland naar Belgie en weer terug. Grappig dat dit soms ook door huizen en winkels gaat. In het Belgische deel is volop vuurwerk verkoop en is de benzine flink goedkoper.

Een weekendje in het Belgische Hasselt met mijn broer. Gisteravond zijn we gearriveerd. Terwijl het donker werd hebben we door het centrum gedwaald. Eerst een biertje in cafe Rene, daarna gegeten in de bistro. Hasselt oogt gezellig. Vanmorgen zijn we gestart met een wandeling langs de streetart van Hasselt. In de middag volgden we een route langs de hoogtepunten van de stad. Het was leuk om het relatief kleine centrum te ontdekken.