Gisterenavond kwamen we bij een klein lokaal restaurantje uit. Er was kip. Prima doe maar 5x kip, zonder te weten wat het precies inhoud. De man begon met het eten, de vrouw ging met haar dochtertje boodschappen doen. We kregen heerlijke kippepoten en patat van cassave. Heerlijk. Vanmorgen werd ik wakker met regen op het dak. In een tropisch regenwoud, kun je regen verwachten. Na het ontbijt regent het nog altijd. Vandaag gaan we naar een vissersdorpje en daarna met de boot naar Banana Beach voor een barbecue lunch. Wanneer we bij het dorpje aan zee aankomen, staat er ern harde wind. De regen is alleen maar toegenomen. Snel schuilen we in een plaatselijke bar. We zijn net op tijd, want de regen barst in alle hevigheid los. Ik bestel maar een colaatje. De muziek gaat aan en er wordt gedanst. Ook wordt door de lokale mannen stevig alcohol gedronken. De regen wordt niet minder en de boottocht kan niet doorgaan. De lunch wordt bereid in het vissersdorp. Kip, vis en rijst. Na de lunch is het nagenoeg droog. We wandelen over het strand naar Banana beach. Ik waag mij in de zee. Het water is heerlijk. We zijn alleen op het strandje. Op de terugweg laat ik mij weer opdrogen. Ik had mijn rugzak, met daarin mijn handdoek, in de auto gelaten. Al met al was het een leuke dag vol verrassingen. Dat past wel bij het land. Het beklimmen van de Paco Papagaio morgen wordt door de regenval ook lastig. Eerst maar eens kijken wat het weer doet.

Vandaag hebben we een wandeling vanuit Santo Antonio gemaakt naar Bon Bon beach. Een wandeling door het Tropisch regenwoud. De wandeling begon bij een cacao plantage. Een belangrijk product voor Sao Tome. Aangekomen bij de kust en bij het strand, ontdekten we de oude ruines van een voormalige Portugese kerk. Via het bos langs de kust kwamen we uit bij Bon Bon beach en het gelijknamige resort. Hier heb ik een lekkere duik in zee genomen en een lunch besteld bij het resort. In de middag heb ik de trail gewandeld over Bon Bon eiland. Naar het eiland liep een brug.

Vanmorgen aangekomen in Santo Antonio, de grootste plaats op het eiland Principe. Heel groot is het stadje niet. De inwoners zijn gekleed op hun zondags best. Velen gaan naar de kerk of komen daar net vandaan. In de eerste supermarkt is geen water meer voorhanden. De tweede supermarkt heeft nog zes flessen. Iedereen is vriendelijk op straat. Jongens spelen voetbal op een modderig veldje. Meisjes zwaaien verlegen naar ons. In de namiddag begint het te regenen. Dit is een dagelijks tafereel in een tropisch klimaat. Met mijn paraplu op wandelen we Santo Antonio weer in wanneer de duisternis in valt, sluiten we sluiten we de dag af in een restaurant met een maaltijd en een biertje er bij. Aansluitend, met mijn oranje shirtje aan, de wedstrijd Nederland - Japan gekeken. De wedstrijd begint hier al om 20h. De lokale supporters maakt het niet zoveel uit wie er zou winnen. Zij zijn drukker met hun telefoons. Helaas gelijkspel.

Aan het einde van de middag zijn we gisteren geland op Sao Tome. Een warme deken van vochtige lucht komt tegemoet. Voordat we naar de douane kunnen, moeten de schoenen gedesinfecteerd worden, handen gewassen en de temeratuur gemeten. Het hotel ligt vlak bij de luchthaven. Wel zo makkelijk want vandaag vliegen we door naar het eiland Principe. Het inchecken verloopt Afrikaans chaotisch. Iedereen lijkt maar wat te doen. Wel wordt alle bagage zorgvuldig gewogen. De limiet is 15 kilo. Ik blijf hier net onder. Wanneer het boarden begint, blijkt het niet onze vlucht te zijn. Met nig geen 20 reizigers blijven wij achter. Er blijkt nog een kleine propellor vliegtuigje te staan. De piloot zwaait vrolijk door de open deur, wanneer ik in stap. Een klein uurtje later landen we op Principe.

Vandaag reis ik naar de Afrikaanse eilandengroep Sao Tomé en Principe. Een klein landje voor de kust van Kameroen en Gabon. Op Schiphol is het om 04:00 uur al druk. Een lange rij reizigers staat in de vertrekhal. Om zeven uur stijgen we op richting Lissabon. Daarvandaan vliegen we door naar Sao Tome, de hoofdstad.

Ieder jaar rond Hemelvaart zetten we de tenten op op het scoutingterrein in Overasselt. De weersverwachting voor het weekend is niet zo gunstig. Regelmatig zijn buien voorspeld en het is fris. Toch is het, met een extra trui aan, al snel gezellig. Dat het dan even regent tijdens een wandeling is snel op de koop toe te nemen. Voor de nacht is het met maar vijf graden frisjes, maar in slaapzak en onder een extra dekbed prima vol te houden.

We beginnen de dag met een fietstour door Dublin. Omar neemt ons mee langs bezienswaardheden. Hij komt uit Nederland, maar woont al tien jaar in de Ierse hoofdstad. We passeren de St Patricks cathedral, het parlement en komen uit bij de rivier. Omar vertelt over de 800 jaar onderdrukking van de Ieren door de Britten en de daaropvolgende vrijheidsstrijd. Toch verlaten heden ten dage nog altijd veel jongeren het land voor een betere toekomst. De laatste stop is het Dublin Castle. Het bezoek is vandaag gratis. Het schijnt dat binnenkort een renovatie start en het kasteel voor langere tijd sluit. Ik bewonder de prachtige vertrekken. We sluiten de middag af met een rondleiding door de Teeling Whiskey brouwerij. Na afloop tijdens de proeverij maken we kennis met verschillende soorten Whiskey.

Vanuit ons appartement wandelen we naar een barretje voor ontbijt. Daarna gaan we naar het Trinity College om het Book of Kells te bewonderen. Een manuscript uit 800 nC. Via de St Patrick Cathedral komen we bij de Guiness brouwerij. De uitleg van het brouwproces eindigt met een proeverij. In de wijk Temple Bar drinken we nog wat en sluiten de dag af bij een Japans reataurant. De traditie op 1 mei.

Op 1 mei 2016, vandaag precies tien jaar geleden vertrok ik samen met Allert, Wilco en Milko vanuit Amsterdam voor een avontuur richting Tokyo. Ieder jaar op 1 mei komen we bij elkaar en eten we Japans. Vanwege het 10-jarig juileum hebben we besloten er een weekendje weg van te maken. Gisteren zijn we gearriveerd in Dublin. Het appartement ligt vlak bij Temple Bar, de straat met de cafes en bars. Vanmiddag gaan we de Guiness tour doen en vanavond eten we natuurlijk Japans.

Tsja, zo plekje op de grens tussen Nederland en Belgie waar ik nooit geweest ben: Baarle Hertog en Baarle Nassau. Een enclave van Belgie omgeven door Nederland. In het plaatsje gaat de grens regelmatig over van Nederland naar Belgie en weer terug. Grappig dat dit soms ook door huizen en winkels gaat. In het Belgische deel is volop vuurwerk verkoop en is de benzine flink goedkoper.

Een weekendje in het Belgische Hasselt met mijn broer. Gisteravond zijn we gearriveerd. Terwijl het donker werd hebben we door het centrum gedwaald. Eerst een biertje in cafe Rene, daarna gegeten in de bistro. Hasselt oogt gezellig. Vanmorgen zijn we gestart met een wandeling langs de streetart van Hasselt. In de middag volgden we een route langs de hoogtepunten van de stad. Het was leuk om het relatief kleine centrum te ontdekken.

Gisteren en vandaag heb in de stad Granada verkend. In 1492 veroverden Isabella van Castilie en Ferdinand II van Aragon het koninkrijk Granada, het laatste Moorse bolwerk op het Iberisch schiereiland. Het paar gaf na deze zege ook akkoord voor de financiering van de ontdekkingstocht van Columbus. Granada speelde een belangrijke rol in de Gouden Spaanse eeuw die volgde. Ik bezoek de enorme kathedraal, de grafkapel waar Isabella en Ferdinand begraven liggen en dwaal door de oude arabische wijk met o.a. een badhuis. Hoog boven de stad bevinden zich grotwoningen waar Mooren zich terugtrokken na hun verlies. Tenslotte sluit ik de avond af met een Flamenco dans- en muziek optreden.

Vandaag het ik het Al Hambra paleis bezocht in Granada. Het bezoek aan deze burcht was een van de redenen om deze Andalusie reis te boeken. Het Middeleeuwse paleis dateert uit de 9de eeuw en is later uitgebreid. De prachtige paleizen dateren uit de 13de eeuw, gekenmerkt door gedetailleerd stucwerk, kalligrafie en prachtige binnentuinen. Na de verovering van de Katholieken op de Islamitische Mooren, liet Keizer Karen V een groot paleis toevoegen. Vooral het Leeuwenhof, de binnenplaats met de fontein van leeuwen vind ik schitterend. Wat een mooie bestemming om gezien te hebben.

De synagoge van Ubeda werd in 2005 bij toeval ontdekt. Een aannemer had drie panden opgekocht om er appartementen te maken. Hij stuitte op restanten van het Joodse gebedshuis. De synagoge en wasruimte waren volgestort met aarde. De synagoge dateert uit de 13de eeuw, maar in 1492 werd het Joodse geloof verboden. De Joden in Ubeda trokken weg, bekeerden zich of werden gedood. De rondleiding was volledig in het Spaans. Google wist redelijk de vertaling live te verzorgen. Behalve in de kelders, daar was het 5g signaal te slecht. Geluukig kreeg ik ook een Engelse beschrijving mee.

Baeza en Ubeda zijn twee historische stadjes in de bergen van Andalusie. Het lijkt of de tijd heeft stil gestaan. In Baeza staat een van de oudste universiteiten van Spanje. De kathedraal en het naastgelegen klooster zijn prachtig. Ondanks dat ik al heel wat steden, kathedralen en smalle straatjes bekeken heb tijdens deze reis, is ook dit stadje weer prachtig. Natuurlijk heb ik ook even de kerktoren beklommen voor het uitzicht.