Het is best een raar idee dat er een museum gewijd is aan Jozef Stalin. Hij was de leider van de Sovjet Unie en liet miljoenen tegenstanders uit de weg ruimen. Stalin is geboren in Gori. Hier staat ook zijn museum naast zijn geboortehuis. Nog altijd zijn er mensen die de Stalin periode beter vonden. Alles was geregeld en er waren geen problemen. De overheid zorgt voor alles. Nu werken mensen hard, maar kunnen nauwelijks rondkomen. In de tuin staat ook de trein waar Stalin mee reisde. Hij was bang om te vliegen. Tenslotte stoppen we even op het plein van Gori. Hier kwam in 2008 de Nederlandse fotograaf Stan Storimans om het leven bij Russische beschietingen.

Vanuit Mtskheta rijden we via de Georgian Militairy Highway de bergen. Deze weg leidt naar de grens met Rusland en is nog de enige open grens tussen de twee landen. Wij rijden niet over deze highway om naar Rusland te komen, maar voor het uniek gelegen kerkje van Kazbeki. Gelegen op een rotspunt boven het plaatsje Stepantmindi en voor de besneeuwde bergtoppen van het Kazbek gebergte. Helaas werkt het weer niet echt mee en hangt bewolking voor de bergen. Het is opvallend hoe druk het hier is. Toen ik hier negen jaar geleden was, reden we over een zandpad naar boven. Nu ligt er een asfalt weg en een verhard parkeerterrein. De tijden veranderen

We verlaten vandaag de hoofdstad Tbilisi en rijden naar de oude historische hoofdstad Mtskheta. Op een bergpunt boven de stad ligt de Djvari kerk. In de kerk staat een groot houten kruis. Dit kruis symboliseert het kruis van de heilige Nino. Het is druk in het kleine kerkje. Veel reisgroepen zijn hier bijeen. Waarschijnlijk is iedereen vanochtend uit Tbilisi vertrokken. Vanaf het kerkje zien we de stad Mtskheta liggen. De Svetitschoveli kathedraal is duidelijk zichtbaar. Op deze plek plaatste Nino in 337 haar houten kruis om de inwoners tot het Christendom te bekeren. Later in de 18de eeuw werd de kathedraal ommuurd om de kerk te beschermen tegen aanvallers. Rond de kerk bevinden zich talloze kraampjes met souvenirs. In een van de kraampjes kopen we Churchkela, een worstvormige snoep gemaakt van walnoten gedoopt in ingedikt druivensap. Lekker.

Vandaag hebben we de tijd om Tbilisi te bezoeken. We hebben besloten om aan te sluiten bij een lokale wandeltour door de stad. We gaan eerst Metekhi kerk, een prachtige Georgische kerk op een rotspunt aan de rivier. Met de kabelbaan gaan we naar het fort. Hiervandaan hebben we een mooi uitzicht over Tbilisi. Terug beneden bezoeken we de oude stad met de klokkentoren, de smalle straatjes en verschillende kerken. De tocht wordt afgesloten met een wijn proeverij van witte en rode Georgische wijn. In de middag bezoeken we de grote Georgisch Orthodoxe kathedraal. De grootste van het land. Tbilisi is een heerlijke stad om door heen te dwalen met een gezellige sfeer. Aan het einde van de reis komen we hier weer. Ik kijk er naar uit.

Op de route van Telavi naar de hoofdstad Tbilisi bezoeken het klooster van Bodbe. In een zijkapel van het orthodoxe kerkje liggen de relikwieën van de heilige Nino begraven. Een waar pelgrimsoord. Nino bracht in de derde eeuw het Christendom naar Georgië, waarna dit het officiële geloof van het land werd. Georgië was een van de eerste christelijke landen. Na het bezoek aan het klooster rijden we naar het nabijgelegen Signaghi. Signaghi ligt op een bergtop. De straten zijn geplaveid met keien en alle huizen hebben rode dakpannen. Dit alles geeft het dorpje een beetje een Italiaanse sfeer. Leuk om doorheen te wandelen. In de middag rijden we door naar Tbilisi.

Vandaag beginnen we de dag met een bezoek aan het zomerpaleis van Sheki. De residentie van Sheki Khans gebouwd in 1762. De ramen van het paleis zijn gemaakt van hout en glas, een soort glas-in-lood. Binnen mogen helaas geen fotos gemaakt worden. Wel is het leuk om hier negen jaar later opnieuw te zijn. Na het paleis rijden we naar de grens. Redelijk soepel arriveren we in Georgië. Na een uitgebreide traditionele lunch bezoeken we het Orthodoxe Gremi klooster. In Tevali, waar we ook overnachten, bezoeken we een wijnhuis en proeven de Georgische wijn.

Vandaag hebben we Baku verlaten. Aan de zuidzijde van de stad hebben we een moskee bezocht met mausoleum. Enkele kilometers ten zuiden van Baku ligt het Gobustan National Park. Hier bevinden zich eeuwen oude rotstekeningen. De oudste zijn naar schatting 7.000 jaar oud. We vervolgen westwaarts. Het landschap verandert en wordt meer bergachtig. Halverwege, na de lunch stop bekijken we de oude mausoleums van de vroegere koningen, die hier hun koninkrijken hadden. Aan het einde van de middag bereiken we Sheki. We overnachten in een traditionele karavanserai. Hier tegenover hebben we de kans om de wijn uit Azerbeidzjan te proeven.

In de middag bezoeken we de oude stad van Baku. Rond de stad zijn de voorbereidingen voor de Grand Prix van komend weekend bezig. Veel wegen zijn al afgezet en voorzien van betonnen muren. In een restaurant bestellen we een lunch. Ik kies voor dolma, gevulde druivenbladeren met gehakt. Buiten regent het zo nu en dan. Na de lunch ga ik met mijn regenjas aan de oude stad in. Mehmet, de gids, leidt ons naar het voormalige paleis. We bekijken de vertrekken, het mausoleum en het oude badhuis. De tour eindigt bij de Maiden tower. De robuuste verdedigingstoren staat prominent aan de rand van de stad. Het is einde middag. Veel reisgenoten gaan met de bus terug naar het hotel. Wij trotseren de regen en blijven in de oude stad. Na een biertje proberen we naar de oever van de Kaspische zee te komen. We moeten een paar keer vragen hoe we de formule-1 afzettingen kunnen omzeilen er blijkt een onderdoorgang te zijn. Vanaf de boulevard hebben we zicht op de Flame Towers, misschien wel het bekendste gebouw van Azerbeidzjan. Terwijl het donker wordt gaan we op zoek naar een restaurantje. Toevallig zitten binnen twee reisgenoten. Gezamenlijk eten we. Wel zo gezellig.

De weersvoorspellingen voor vandaag zijn niet best. Er wordt regen voorspeld, langdurig regen. Vanwege het weer wordt het programma omgedraaid. We bezoeken de oude stad van Baku vanmiddag. Misschien is het weer beter. Met de bus rijden we het schiereiland Absheron op. Hier ligt de vuurtempel uit de periode van het Zoroastrisme. Een tempel van meer dan 2.000 jaar oud. Ook op het schiereiland liggen de vlammende bergen van Yanardag. Al eeuwen brandt er vuur doordat gas ontsnapt uit de onderlaag. Zelfs de regen kan het vuur hier niet doven

Op onze laatste dag bezoeken we het kasteel van Peles. De bouw van het kasteel werd begonnen in 1873 en tien jaar later voltooid. Het kasteel was de zomerresidentie van de koninklijke familie van Roemenie. Tijdens de communistische periode vanaf 1947 werd het paleis met 160 kamers een museum. We hebben tickets met een tijdslot tussen 12.45 en 14.30. Dit geeft ons de gelegenheid om het naastgelegen kleinere Pelisor kasteel te bezichtigen. Om 12.45 vormt zich een flinke rij voor de ingang. Het duurt even voordat we naar binnen kunnen. Binnen is het paleis indrukwekkend mooi. Een bijzondere afsluiting van onze reis. Hiervandaan reizen we terug naar Boekarest om morgen weer naar huis te vliegen.

Het kasteel van Bran wordt ook wel het kasteel van Dracula genoemd. Abraham Stoker, de schrijver van het horrorverhalen van Dracula uit 1897 heeft zijn verhalen waarschijnlijk gebaseerd op het Bran kasteel. We zijn niet alleen bij ons bezoek. In een rij gaan we het kasteel binnen. Binnen is het ook druk. We volgen de stroom bezoekers van kamer naar kamer. Via smalle trappetjes komen we hoger in het kasteel. Het kasteel is tussen 1377 en 1388 gebouwd en fungeerde oorspronkelijk als douanepost om de doorgang tussen Transsylvanie en Walachijne te controleren.

Wanneer we Brasov binnenrijden regent het stevig. Waterstromen lopen langs de weg naar beneden. Onze overnachting bevindt zich pal in het centrum bij het plein. We parkeren de auto eventjes dubbel om uit te laden. Brasov werd in de 13de eeuw gesticht en het middeleeuws karakter is nog goed te zien in het centrum. Op de berg naast de stad staan groot de letters BRASOV. Wanneer het weer droog is loop ik tussen de bomen door zo'n driehonderd meter omhoog. Een flinke klim, maar met een fantastisch uitzicht op de stad.

Bij het binnenrijden van Sighisoara parkeren we de auto op het parkeerterrein. Sighisoara is een pittoreske middeleeuwse stad bekend om de goed bewaarde citadel en de Unesco werelderfgoedstatus. We dwalen door de geplaveide straten met de pastel kleurige huizen. De citadel is gebouwd in de 12de eeuw door Saksische kolonisten. Van de oorspronkelijke veertien torens van de stadsmuur, zijn er nog vier in tact. De mooiste toren is de klokkentoren bij het centrale plein. Aan de rand beklim ik de scholierentrap. Een overdekte trap uit 1642 waardoor studenten naar hun lyceum konden lopen beschermd tegen zon en regen.

In de middag komen we aan bij het hotel in Cluj-Napoca. We hebben geluk. Op de binnenplaats is nog plaats om de auto te parkeren. Vanuit het hotel wandelen we de stad in. Cluj-Napoca is een levendige stad in Transsylvanie. Ooit was de stad een Romeinse nederzetting, daarna heeft de stad verschillende culturele invloeden ondergaan, waaronder Hongaarse en Saksische. Dit is zichtbaar in de architectuur van de gebouwen. De St Michael's kerk staat prominent op het Piata Unirii plein. Hier bestellen we een biertje.

Vandaag zijn we in Alba Iulia. De stad was vroeger de hoofdstad van Transsylvanie. Sinds 1918 maakt deze regio deel uit van het huidige roemenie. Het stadje Alba Iulia wordt gedomineerd door de stervormige vesting Alba Carolina. De vesting, gebouwd in 1738, maakt onderdeel uit van de Unesco werelderfgoedlijst. We bekijken de citadel met de ondergrondse kamers en gevangenis. We lopen een stukje over de vesting wal. Ook bekijken we de katholieke kathedraal uit de dertiende eeuw, die binnen de vesting ligt en de naastgelegen orthodoxe kathedraal.